De moord op Nadine Beemsterboer

Nadine leeft zoals vele andere jonge meiden, dynamisch en bruisend. Op haar zeventiende krijgt ze vlinders in haar buik, ze wordt verliefd op Gerold. Hun relatie ontwikkelt zich, ze beleven mooie momenten samen. Maar er komen geleidelijk ook donkere wolken, de ideeën over wat een goede relatie is, lopen steeds meer uiteen en na bijna drie jaar maakt Nadine het uit. Gerold accepteert dat niet en blijft contact zoeken. Ondanks dat Nadine steeds weer zegt dat niet te willen, weet hij haar toch nog één keer naar zijn huis te lokken. Dat blijkt een fatale afspraak; met talloze messteken maakt hij op een gruwelijke manier een eind aan haar leven in december 2006.

De moordenaar wordt al snel gepakt en veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf en TBS. In 2009 stuurt hij een brief naar de familie, verontschuldigt zich en vraagt om een interview.

Nadine's moeder Wanda schreef een aangrijpend levensverhaal, van de zwangerschap in 1987 tot dat fatale moment bijna 20 jaar later. Dan volgen de reconstructie, de rechtszaak en de veroordeling. In deze herziene 16e editie van het boek is de brief van de moordenaar opgenomen en vertellen moeder Wanda, vader Jacques en zus Jacqueline wat er met hen is gebeurd sinds die brief.

Wanda Beemsterboer-Avenarius schreef twee boeken over de moord op haar dochter: Mam, ik bel je zo terug en Mijn dochter is vermoord. De boeken dienen als ode aan Nadine, maar kunnen ook andere jonge meiden in een gewelddadige relatie helpen.

De ouders en zus van Nadine richtten in 2007 de Nadine Stichting op tegen zinloos geweld en voor het bevorderen van dierenwelzijn.